środa, 20 stycznia 2021

Stanowisko Akademickich Klubów Obywatelskich im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego

 

Poznań,... -Wrocław, 19.01.2021r.

 

Stanowisko  Akademickich Klubów Obywatelskich im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego

w Poznaniu, Warszawie, Krakowie, Łodzi, Gdańsku, Lublinie, Katowicach,

Toruniu, Olsztynie i Wrocławiu

w sprawie wolności i równości w dyskursie naukowym

    Środowiska Akademickich Klubów Obywatelskich im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego wyrażają zdecydowane poparcie dla projektu z dn. 9 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tzw. „pakietu wolności akademickiej”. Zmierza on do wprowadzenia równowagi racji w dyskursie naukowym i zlikwidowania obserwowanej w środowisku akademickim od wielu już lat asymetrii wyrażającej się w propagowaniu poglądów przedstawicieli środowisk liberalnych i neomarksistowskich z równoczesnym sekowaniem i dyskryminowaniem poglądów przedstawicieli środowisk konserwatywnych. Równocześnie AKO z wielkim zdziwieniem przyjmują reakcję Komitetu Etyki w Nauce PAN na proponowane przez Ministra zasady równości i wolności w dyskursie naukowym.

    Komitet Etyki w Nauce PAN w krytyce proponowanego przez Ministra Edukacji i Nauki „pakietu wolnościowego” stwierdza, że: „Wprowadzanie zmian w systemie szkolnictwa wyższego i nauki w odniesieniu do swobody prezentowania przez ludzi nauki ich przekonań światopoglądowych, religijnych lub filozoficznych może być zasadne, gdy istnieją powody, by sądzić, że dochodzi do istotnych naruszeń tej swobody, a istniejące rozwiązania etyczne i prawne pozwalające reagować na nie są niewystarczające. Zgłaszane w ostatnim czasie przypadki mające być przykładami takich naruszeń nie dowodzą jednak, że wolność prezentowania przez naukowców swych przekonań światopoglądowych, religijnych lub filozoficznych jest w Polsce zagrożona lub że istniejące prawo i obyczaje akademickie sobie z nimi nie radzą. Nie ma zatem merytorycznych podstaw, by wprowadzać nowe regulacje w tej sferze życia akademickiego”.

Tym samym Komitet twierdzi, że przypadki szykanowania profesorów: Aleksandra Nalaskowskiego, Wojciecha Polaka, Ewy Budzyńskiej, Andrzeja Zybertowicza, Lecha Morawskiego, Justyna Piskorskiego, Jakuba Steliny i innych nie miały miejsca, nie stanowiły naruszeń etyki — lub po prostu je ignoruje. Warto w tym miejscu przywołać również niezliczone przypadki blokowania na uczelniach sesji naukowych czy wykładów z udziałem wybitnych postaci o światopoglądzie odbiegającym od wymogów lewackiej „poprawności politycznej”.

O stronniczości Komitetu świadczy choćby częstotliwość publikowania negatywnych stanowisk wobec kandydata, a potem ministra, dr. hab. Przemysława Czarnka. W ciągu trzech miesięcy Komitet wypowiadał się bardzo krytycznie na jego temat trzykrotnie, nie zajmując stanowiska w żadnej innej sprawie [ken.pan.pl/aktualności]. Przywracające wiarę w ludzki rozum wypowiedzi Ministra na temat choćby tzw. „badań naukowych nad płcią” zostały skrytykowane jako ”kwestionujące prawa człowieka”. W związku z tym, iż zarzut ten padł nie w ramach naukowej debaty, lecz został sformułowany w Stanowisku KEwN PAN [Stanowisko 4/2020 z dn. 16.10.2020 r.] należy to traktować jako postulat cenzurowania Ministra i odmawiania mu prawa wypowiadania się w kwestiach skupionych wokół problemów filozofii prawa i światopoglądu. Tymczasem prof. KUL, dr hab. Przemysław Czarnek jest prawnikiem konstytucjonalistą, a więc specjalistą w tej dziedzinie.

Jest oczywiste, że współczesne spory wokół tzw. praw człowieka, postmodernistyczne kwestionowanie tego, co normatywne lub nienormatywne, czy wreszcie promowanie nieokreślonych orientacji seksualnych warunkowanych kulturowo w ramach tzw. „badań nad płcią” mają charakter światopoglądowy i ideologiczny. Negując prawo do formułowania przez profesora prawa tez odmiennych od przyjmowanych przez członków Komitetu i tym samym de facto postulując cenzurę w stosunku do dr. hab. Przemysława Czarnka, Komitet potwierdza swoim stanowiskiem możliwość i chęć naruszania swobody wypowiedzi.

Kolejny głos Komitetu [Stanowisko 5/2020 z dn. 6.11.2020 r.] jest następnym dowodem stronniczości — oto bowiem Komitet wyraża zaniepokojenie próbami dyscyplinowania uczelni i przywracania porządku prac naukowych i dydaktycznych przez Ministra w sytuacji naruszania dyscypliny i porządku poprzez odgórne promowanie przez władze uczelni akcji protestacyjnych o charakterze światopoglądowym i politycznym.

Być może właśnie z powodu obserwowanej stronniczości rozstrzyganie przez Komitet sporu o status wolności naukowej w Polsce jest niemożliwe, gdyż nemo iudex in causa sua. Komitet wyraźnie określa swoją pozycję w sporze światopoglądowym, który toczy się w Polsce. Zarzuca Ministrowi niewiedzę w postaci nierozróżniania wolności naukowej i wolności obywatelskiej: „W ramach […] roli obywatela jest miejsce na wyrażanie swoich przekonań światopoglądowych, religijnych lub filozoficznych. Natomiast występowanie w roli naukowca nakłada obowiązek publicznego wypowiadania się w granicach wyznaczonych przez metodologiczne rygory właściwe reprezentowanej dyscyplinie naukowej”.

Przykłady stronniczości w środowiskach akademickich można mnożyć. Gdy profesor Uniwersytetu Szczecińskiego publicznie mówi: „Nie jak profesorka, tylko jak kobieta powiem: j***ć i w*********ć”, to nie ponosi żadnych konsekwencji. Natomiast profesora z UMK za wypowiedź „Prezydent Duda jest prezydentem Polski stabilnej i normalnej, odrzuca wszelkie niemądre tendencje typu gender, LGBT” — spotykają szykany. Interesująca byłaby analiza tych faktów dokonana przez Komitet Etyki. Wszak „podstawowym zadaniem KEwN jest diagnoza świadomości etycznej polskiego środowiska naukowego i formułowanie zaleceń dla jej poprawy”.

Komitet Etyki w Nauce PAN apodyktycznie zarzuca ministerialnemu projektowi tworzenie problemu zamiast chęci jego rozwiązywania. Dokonuje też bardzo specyficznego dualizmu tożsamości, przyznając inne kategorie wolności słowa obywatelowi i uczonemu. Można stwierdzić, że te kłopoty Komitetu wynikają z jednego fundamentalnego powodu — pominięcia kryterium prawdy. W całym stanowisku Komitetu słowo „prawda” się nie pojawia.

Co więcej, nie jest ono obecne w dyskursie, który dzisiaj jest toczony w świecie nauki. A sama wolność jest absolutyzowana i traktowana w sposób wyłącznie indywidualistyczny i subiektywny, w oderwaniu od kryterium prawdy. Wolność, tak często przywoływana dziś w sloganach, jest często redukowana do roszczeń oderwanych od prawdy o człowieku, od prawdy o dobru osoby ludzkiej i dobru wspólnym. I na domiar złego prawo do niej przyznawane jest tylko jednej stronie światopoglądowego sporu, tak jak było w czasach totalitaryzmów minionych.

Ministerialny projekt „pakietu wolności akademickiej” w swej istocie nie próbuje nakładać na nikogo żadnej cenzury, nie określa warunków wyrażania poglądów i opinii, nie wprowadza schizofrenicznej dychotomii wolności słowa obywatelskiego i profesorskiego. Ma tylko dopuścić do głosu tych, którzy dzisiaj — z racji poszukiwania prawdy bądź odwagi jej wyrażania — są dyskryminowani; ma przywrócić w dyskursie naukowym pluralizm, zapewnić współistnienie różnych orientacji światopoglądowych i postaw metodologicznych oraz wyeliminować z niego poglądy paranaukowe. Projekt ten ma na celu przywrócenie niezbędnej równowagi, koniecznej dla realnej, obiektywnej debaty akademickiej i społecznej.

Akademickie Kluby Obywatelskie wyrażają głębokie zaniepokojenie nierzetelnością i stronniczością prezentowaną w wypowiedziach i działaniach Komitetu Etyki w Nauce PAN, który w nazwie i misji ma promocję etyki w nauce. Stawia to pod poważnym znakiem zapytania sens istnienia i działania tego Komitetu w jego obecnej postaci.

 

W imieniu Zarządów Akademickich Klubów Obywatelskich im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego:

prof. dr hab. Stanisław Mikołajczak – Przewodniczący AKO Poznań
prof. dr hab. Bogusław Dopart – Przewodniczący AKO Kraków
prof. dr hab. inż. Artur Świergiel – Przewodniczący AKO Warszawa
prof. dr hab. Michał Seweryński – Przewodniczący AKO Łódź
prof. dr hab. inż. Bolesław Pochopień – Przewodniczący AKO Katowice
prof. dr hab. inż. Andrzej Stepnowski – Przewodniczący AKO Gdańsk
prof. dr hab. Waldemar Paruch – Przewodniczący AKO Lublin
dr hab. prof. UWM Małgorzata Suświłło – Przewodnicząca AKO Olsztyn
dr hab. Jacek Piszczek – Przewodniczący AKO Toruń
prof. dr hab. Mariusz Orion Jędrysek – Przewodniczący AKO Wrocław

Poparcie dla stanowiska klubów AKO można wyrazić przez złożenie podpisu na stronie: http://ako.poznan.pl/10692/

 

 

wtorek, 19 stycznia 2021

Nad grobem śp. Andrzeja Ossowskiego

Bogusław Dopart

    Jedna z książek wydanych tu, w Krakowie, pod koniec ubiegłego wieku nosi piękny tytuł: „Jakiegoż to gościa mieliśmy”. Nad mogiłą śp. Andrzeja Ossowskiego trzeba nam powtórzyć te słowa zadumy i zdumienia. Czesław Miłosz poświęcił je Annie Świrszczyńskiej, poetce, którą przez tyle lat spotykaliśmy w okolicach krakowskiej kamienicy literatów przy Krupniczej 22. Andrzej, człowiek towarzyski i gościnny, mistrz rozmowy i gawędy, lubił spotykać się ze swoimi znajomymi czy to nieopodal, w ogrodzie przy Krupniczej 26, gdzie ożyły desenie wyobraźni Mehoffera, czy  w lokalu po drugiej stronie ulicy, gdzie był podejmowany przez pracowników kawiarni z radosną atencją. Jakiegoż to gościa mieliśmy? Jesteśmy dziś jeszcze dalecy od odpowiedzi na to pytanie...

Jeśli zdumiewa nas wyjątkowa szlachetność, prawość, dobroć żegnanego Przyjaciela, przypomnijmy okoliczności, którym żadne podłe czasy nie odbiorą stosownego znaczenia. Andrzej Ossowski pieczętował się herbem Dołęga, symbolem cnoty i zasługi, który Małopolska zna od wieku XIV. Wśród  bliższych antenatów śp. Andrzeja są też prawnicy, którzy godziwie i zaszczytnie służyli ludziom skrzywdzonym, jak również ładowi prawnemu w Państwie Polskim  oraz etosowi środowiskowemu stróżów sprawiedliwości.

Mając szacowne tradycje rodzinne, urodzony w roku 1945 Andrzej Ossowski mógł w okresie po Październiku skorzystać z formacyjnego wpływu Harcerstwa Polskiego, a później, bez kompromisów ze swym sumieniem, podjąć pracę w Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława  Staszica. Przepracował tam dziesiątki lat aż do swej emerytury. Był też wykładowcą Wyższej Szkoły Biznesu im. Józefa Tyszkiewicza w Bielsku-Białej. Chętnie wracał wspomnieniami do swej misji dydaktycznej, a z tych reminiscencji wyłaniał się wizerunek niezwykle kreatywnego nauczyciela i wychowawcy akademickiego. Nazwano śp. Andrzeja „pasjonatem nauki”. Takim go znaliśmy; akademickie curriculum vitae tylko w nikłym stopniu odzwierciedla naukową wszechstronność i dociekliwość tego badacza oraz jego zdolność do łączenia wiedzy naukowej z realistyczną, ścisłą analizą otaczającej rzeczywistości.

Obywatelskie zaangażowanie Andrzeja Ossowskiego wynikało zatem zarówno z poczucia powinności, ukształtowanego przez domowe dziedzictwo, jak też z niezawodnej trafności w postrzeganiu dobra wspólnego Polaków oraz  z wysokiego poczucia własnej godności i wolności. W Jego biografii obywatelskiej i społecznikowskiej szczególne znaczenie zachowują dwa wydarzenia: powstanie „Solidarności”  i katastrofa smoleńska. W r. 1980 włączył się On bez zwłoki w pracę związkową: jako członek-założyciel NSZZ „Solidarność” na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH działał prawie ćwierć wieku (1980-2004). Redagował „Biuletyn Informacyjny” w podziemiu, angażował się w druk i kolportaż nielegalnych wydawnictw. Już  w III Rzeczypospolitej uczestniczył, zgodnie ze swymi kompetencjami zawodowymi, w pracach Podkomisji Sejmowej ds. nowelizacji prawa geologicznego i górniczego. Nie był też obcy sprawom ekologii (w latach 1999-2002 członek Zarządu Głównego Polskiego Klubu Ekologicznego). 

Po katastrofie 10 IV 2010 r. znalazł się w stosunkowo skromnym – jak wiemy – gronie naukowców czynnie wspierających badania nad przyczynami katastrofy. Wziął udział we wszystkich czterech Konferencjach Smoleńskich – w II Konferencji (2013) jako współautor referatu. Ówczesne ożywienie inicjatyw obywatelskich miało na gruncie krakowskim szczególne uosobienie właśnie w Andrzeju Ossowskim. Przystąpił on do Klubu Gazety Polskiej im. Janusza Kurtyki (od r. 2014 stale w kierownictwie Klubu) – stał się też przed dziesięciu laty współzałożycielem Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Żadne z godnych odnotowania osiągnięć AKO w Krakowie nie może nie uwzględnić osoby sekretarza klubu – tę funkcję śp. Andrzej piastował od początku do swych chwil ostatnich. W jego gestii były podstawowe zadania organizacyjne; stale dzielił się też swymi  bezcennymi  projektami merytorycznymi. Za całą opowieść o zasługach dla AKO niech posłuży przypomnienie, iż odegrał on zasadniczą rolę w organizacji ogólnopolskiej konferencji „Nauka polska – Prawda jest najważniejsza”, a także w edycji i propagowaniu referatów. Poniósł On wówczas z własnej kieszeni znaczne koszty – nie po raz pierwszy i nie po raz ostatni...

Andrzej Ossowski z energią i determinacją łączył środowiska obywatelskie Krakowa. Do Jego trwałych osiągnięć należy doprowadzenie do skutku starań o wystawienie w Krakowie pomnika wielkiemu przyjacielowi Polski, Palowi Telekiemu, premierowi Węgier w  tak trudnych  dla Polaków latach 1920 i 1939.  Był też śp. Andrzej pośrednikiem między kręgami krakowskich społeczników a lokalnymi strukturami Zjednoczonej Prawicy. Należał do wybitnie aktywnych, niezastąpionych instruktorów i organizatorów w toku kampanii wyborczych. Był nieustająco czynny; prace nieefektowne, niewdzięczne wykonywał bez żadnych osobistych rachub. Przyznany mu u schyłku życia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski trafił w ręce człowieka niezliczonych zasług.

Kiedy umiera Przyjaciel, osacza nasze myśli i serca żałoba i tęsknota. Patrzymy bezradnie na mapę życia nagle naznaczoną białymi plamami, na tę pustkę po dobru, które zostało nam niespodziewanie odjęte. Człowiek ciepły, serdeczny, pogodny, pełen wiary w dobro, które w ludziach drzemie. Lojalny, nieposzlakowany przyjaciel. Patriota i społecznik, niezachwiany w wierze w powodzenie wszelkich spraw dobrych i słusznych, Boga, Honor i Ojczyznę mający za swą dewizę.  Andrzeju Drogi! Tak właśnie o Tobie myślimy, takie dajemy o Tobie świadectwo... Byłeś z nami na co dzień, zwyczajnie – ale tak nie będzie już nigdy. Ze ściśniętym sercem dzielimy się Twą spuścizną. Pytamy w zadumie i żałobie: Jakiegoż to gościa mieliśmy wśród nas...


sobota, 16 stycznia 2021

Andrzej Ossowski - wspomnienie

"Wspomnienie o Andrzeju Ossowskim" opracowane przez pana Tadeusza Żabę-Bujwida, Prezesa Towarzystwa im. Józefa Piłsudskiego (za zgodą Autora). 



Tadeusz Żaba-Bujwid

WSPOMNIENIE

Andrzej Maria Dołęga Ossowski, ur. 17 marca 1945 r. w Krakowie, zm. 12 stycznia 2021 r. w Krakowie.

Pochodził z starej i dobrze zasłużonej Polsce rodziny, sięgającej swymi korzeniami czasów średniowiecza, a pieczętującej się herbem Dołęga.

Był pracownikiem naukowym i nauczycielem akademickim działającym w Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie, Politechnice Krakowskiej i Wyższej Szkole Biznesu im. Józefa Tyszkiewicza w Bielsku-Białej.

Już od wczesnych lat młodzieńczych czuł potrzebę niesienia pomocy bliźnim i służenia Polskiej Sprawie. Zapał ten realizował poprzez działalność w harcerstwie. Był też aktywny jako dziennikarz – społecznik pracujący dla redakcji krakowskiego Tygodnika Studenckiego „Politechnik”. Niesiony rycerską tradycją swojego Rodu potrafił się upominać w czasach komunizmu o niepodległość Polski. Był członkiem i współzałożycielem struktur NSZZ „Solidarność” na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH, w których działał w latach 1980-2004. Był redaktorem „Biuletynu Informacyjnego” Solidarności, a także zaangażował się w druk prasy podziemnej i jej kolportaż. Działalność ta zwłaszcza w okresie stanu wojennego narażała go na bezpośrednie represje Służby Bezpieczeństwa.

W wolnej już Polsce Andrzej Ossowski kontynuował swoją służbę poprzez społeczną działalność w szeregu stowarzyszeń. Zasiadał m.in. w Zarządzie Głównym Polskiego Klubu Ekologicznego (1999-2002), uczestniczył w pracach Podkomisji sejmowej ds. nowelizacji prawa geologicznego i górniczego. Od 2011 r. był członkiem Krakowskiego Klubu Gazety Polskiej im. Janusza Kurtyki, a od 2014 r. członkiem Zarządu tego Klubu. Był jednym z inicjatorów powstania Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Krakowie – stowarzyszenia, w którym pełni funkcję sekretarza Zarządu. W latach 2012-2015 był aktywnym uczestnikiem Konferencji Smoleńskich w Warszawie. Od 2017 r. pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komitetu Honorowego Budowy Pomnika Pála Telekiego w Krakowie oraz prezesa Komitetu Społecznego Budowy Pomnika Pála Telekiego w Krakowie, dzięki jego aktywności pomimo przeszkód wynikających z stanu epidemii udało się doprowadzić do powstania pomnika Pála Telekiego przy budynku Biblioteki Wojewódzkiej przy ul. Rajskiej w Krakowie. Na tym polu współpracował z Oddziałem krakowskim Instytutu Pamięci Narodowej, przygotowując cały cykl wydarzeń związanych z planowanym odsłonięciem monumentu, m.in. wystawę, publikacje, wykonanie filmu dokumentalnego, szeroki plan działań edukacyjnych dedykowanych młodzieży, sesję naukową.

W życiu codziennym wkładał ogrom pracy w działalność AKO, w zasadzie to On podtrzymywał kontakt całego tego środowiska w Krakowie. Pięknem swojego życia zyskał dziesiątki oddanych przyjaciół oraz ogromny autorytet. Był postacią znaną ze szlachetności, otwartości i chęci niesienia pomocy. Był prawym i niezłomnym patriotą, bezcennym Przyjacielem i niestrudzonym działaczem posiadającym wybitną umysłowość, inteligencję i kulturę osobistą. Mówimy czasem o ludziach niezastąpionych, śp. Andrzej Ossowski z pewnością był takim człowiekiem, luka którą po sobie zostawił wydaje się niemożliwa do wypełnienia. 


 Śpij kolego w ciemnym grobie,
niech się Polska przyśni Tobie… 

Tadeusz Żaba-Bujwid


czwartek, 14 stycznia 2021

List otwarty w obronie Św. Jana Pawła II


My, adwokaci, zważywszy że:

  • Św. Jan Paweł II  jeszcze jako Metropolita krakowski dał się poznać jako pasterz  nadzwyczajnej  wiary i zatroskania o każdego człowieka,
  • jako Papież Jan Paweł II  tę troskę kontynuował i stawał zawsze w obronie ludzi ubogich, skrzywdzonych, prześladowanych, chorych, 
  • miłosierdzie wobec człowieka  było naczelną zasadą  postępowania Ojca Sw. Jana Pawła II, 
  • swą niezłomną postawą godził ludzi  i narody,   napominał  błądzących i apelował o poszanowanie  godności  człowieka, stawiając mu także wymagania z niej wynikające, 

wyrażamy swój sprzeciw  wobec działań usiłujących  zniszczyć  nieskazitelny wizerunek Jana Pawła II, który najlepiej wyraziły tysiące  ludzi  w czasie jego pogrzebu okrzykiem Santo subito. Tym samym przyłączamy się do sprzeciwu  profesorów, którzy już to  uczynili i wyrażamy naszą solidarność z nimi w  obronie Św. Jana Pawła II. 

My, adwokaci, stajemy w pierwszej linii tej obrony, uważając to za swą powinność i zaszczyt. Św. Jan Paweł II, zwany Papieżem praw człowieka, sprawca upadku systemu komunistycznego, tak wrażliwy w kwestiach etyki seksualnej, nie jest w żadnym stopniu odpowiedzialny za nadużycia  w tej dziedzinie ze strony niektórych kapłanów.

środa, 13 stycznia 2021

Z głębokim żalem i smutkiem żegnamy 
naszego Drogiego Kolegę i Przyjaciela,

ANDRZEJA OSSOWSKIEGO

Odszedł od nas do Pana człowiek ciepły, szczery, prawy i szlachetny, wielki Patriota, wypróbowany przyjaciel, mistrz rozmowy i gawędy.

Był emerytowanym pracownikiem AGH im. Stanisława Staszica w Krakowie pasjonatem nauki, dziennikarzem prasy studenckiej.

Położył zasługi na rzecz licznych stowarzyszeń i komitetów, był współzałożycielem i sekretarzem Akademickiego Klubu Obywatelskiego w Krakowie. 

Uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Będzie nam zawsze już brakowało Jego inwencji, optymizmu, talentu towarzyskiego.

Cześć Jego pamięci!

Akademicki Klub Obywatelski im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Krakowie


Śp. Prof. Maria Dzielska, śp. mgr inż. Andrzej Ossowski


Aktualizacja 14.I: 
Ostatnie pożegnanie naszego śp. Andrzeja odbędzie się 19 stycznia o godz. 9:40 na Starych Batowicach (wejście od ul. Reduty). Nabożeństwo zostanie odprawione w Starej Kaplicy.
/JO/

Aktualizacja 14.I/2:







sobota, 10 października 2020

Oświadczenie w sprawie zmiany na stanowisku ministra nauki i szkolnictwa wyższego

 Środowiska akademickie skupione w klubach AKO oraz sympatycy z wielkim zadowoleniem przyjęli decyzję władz Prawa i Sprawiedliwości i premiera Mateusza Morawieckiego o zmianie ministra odpowiedzialnego za sprawy nauki i szkolnictwa wyższego. Z satysfakcją przyjmujemy także informację, że w budżecie na przyszły rok priorytetem finansowym będzie ochrona zdrowia, wojsko i właśnie nauka.

Desygnowanie na stanowisko ministra profesora Przemysława Czarnka przyjmujemy również jako zapowiedź zasadniczych zmian tego istotnego obszaru publicznego w Polsce. Dotychczasowe doświadczenia Profesora w trzech wymiarach sprawia, że jest znakomitym kandydatem na to stanowisko: jest cenionym uczonym – prawnikiem, znającym realia funkcjonowania polskich szkół wyższych, doświadczonym politykiem – parlamentarzystą, oraz znakomitym organizatorem i administratorem, czego dowiódł jako wojewoda lubelski. Szczególne nadzieje wiążemy z cechami osobowościowymi nowego Ministra, którymi wykazał się w dotychczasowej działalności publicznej.

Profesor Czarnek prezentuje konserwatywny system wartości i wyrazisty światopogląd, ale jednocześnie otwartość na dialog z osobami myślącymi inaczej. Jest zdeterminowany wprowadzać w szkołach wyższych zmiany, które drogą dialogu powinny doprowadzić do nieskrępowanej, wolnej od ideologii dyskusji o sprawach ważnych dla kształtowania życia naukowego i społecznego w Polsce. Oczekujemy, że jego działania pozwolą dynamiczniej rozwijać się polskiej nauce i pomnażać dorobek intelektualny polskich uczonych, a także będą służyły rozwojowi polskiej gospodarki, a humanistyka  – rozkwitowi polskiej kultury.

Z wielką dezaprobatą obserwujemy narastające histeryczne ataki części lewicowo-liberalnego środowiska akademickiego, obawiającego się ograniczenia wpływów na kształtowanie życia uniwersyteckiego w Polsce. My natomiast oczekujemy, że minister Przemysław Czarnek spokojnymi i rozważnymi działaniami spowoduje uwolnienie uczelni od niszczycielskiego zjawiska, którym jest wypieranie kryteriów merytorycznych pracy naukowej przez czynniki ideologiczne  – zwłaszcza w zakresie humanistyki – a równocześnie przywróci etos kształcenia obywatelskiego polskiej młodzieży akademickiej, przyszłej inteligencji naszej Ojczyzny. Równocześnie deklarujemy pełne wsparcie merytoryczne dla Pana Ministra w działalności dla dobra nauki i szkolnictwa wyższego.

W imieniu Zarządów Akademickich Klubów Obywatelskich im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego:

prof. dr hab. Stanisław Mikołajczak – Przewodniczący AKO Poznań
prof. dr  hab. Bogusław Dopart – Przewodniczący AKO Kraków
prof. dr hab. inż. Artur Świergiel – Przewodniczący AKO Warszawa
prof. dr hab. Michał Seweryński – Przewodniczący AKO Łódź
prof. dr hab. inż. Bolesław Pochopień – Przewodniczący AKO Katowice
prof. dr hab. inż. Andrzej Stepnowski – Przewodniczący AKO Gdańsk
prof. dr hab. Waldemar Paruch – Przewodniczący AKO Lublin
prof. dr hab. Małgorzata Suświłło – Przewodnicząca AKO Olsztyn
dr hab. Jacek Piszczek – Przewodniczący AKO Toruń
prof. dr hab. Mariusz Orion Jędrysek – Przewodniczący AKO Wrocław

Poznań,… Wrocław, 9.10.2020 r

Każdy z Państwa może złożyć podpis poparcia Oświadczenia na stronie internetowej AKO Poznań:

http://ako.poznan.pl/10420/

środa, 7 października 2020

Stanowisko w sprawie wyroku WSA w Warszawie

Wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 15 września 2020 r. wyroku w przedmiocie polecenia Poczcie Polskiej S.A. realizacji działań w zakresie przeciwdziałania COVID-19 zmierzających do przygotowania i przeprowadzenia wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w 2020 roku w trybie korespondencyjnym, a także liczne komentarze w przestrzeni publicznej, obligują Akademickie Kluby Obywatelskie im. Lecha Kaczyńskiego do zajęcia stanowiska.

Wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, aktualnie nieprawomocny, oraz sporządzone do niego uzasadnienie, wywołuje w naszych Klubach, ale także wśród sympatyków stanowczy sprzeciw,  zarówno w sferze prawnej jak i społecznej.

Postanowieniem Marszałka Sejmu RP z dnia 5 lutego 2020 r. w sprawie zarządzenia wyborów Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej /Dz.U. 2020.184/, jako termin wyborów prezydenckich wskazany został dzień 10 maja 2020 r.. Potem, rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. /Dz.U.2020.433/ ogłoszony został na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej stan zagrożenia epidemicznego, a to wobec niespotykanego na skalę światową rozprzestrzeniania się choroby SARS-CoV-2. Gdy czytamy uzasadnienie do wyroku, wydaje się, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie całkowicie pominął okoliczności i realia prawne, w których podejmowana była decyzja premiera Mateusza Morawieckiego.

WSA w Warszawie jako główne zarzuty wobec decyzji wskazuje brak podstawy prawnej do jej wydania, brak przepisów wprowadzających powszechny korespondencyjny system głosowania i pominięcie Państwowej Komisji Wyborczej jako organu powołanego do przeprowadzenia wyborów zgodnie z ustawą Kodeks wyborczy. W żadnym razie nie można zgodzić się z takim rozumowaniem. Zgodnie ze znaną już od czasu prawa rzymskiego zasadą lex specialis derogat legi generali (przepis szczegółowy należy stosować przed przepisem ogólnym) przyjęta przez Sejm RP ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, 567 i 568, dalej “specustawa Covid-19”) dawała w art. 11, podstawę prawną do wydania decyzji przez Prezesa Rady Ministrów. Tak należy traktować przepisy specustawy wobec ustawy Kodeks wyborczy. Decyzja Premiera nie pozbawiała w żadnym razie Państwowej Komisji Wyborczej jej roli, a Poczta Polska S.A. miała wykonywać czynności techniczne umożliwiające przeprowadzenie wyborów. Co więcej, rola samej Poczty Polskiej S.A. zapisana jest również w ustawie Kodeks wyborczy, na który powołuje się sąd administracyjny.

Z absolutnym zdziwieniem przyjąć należy pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w uzasadnieniu wyroku podaje: Wybory korespondencyjne, jako niezgodna z prawem obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji wyłączna forma głosowania, nie zapewniały ani równości wyborów, ani bezpośredniości wyborów. Nie może też być uznana za sposób głosowania zapewniający ich tajność. Na podstawie jakich przepisów prawa sąd administracyjny uprawniony jest do rozstrzygania, czy taki sposób głosowania jest zgodny z zasadami wyborów prezydenckich wynikających z Konstytucji RP oraz Kodeksu wyborczego? Kwestia ta może być oceniana przez Sąd Najwyższy w ramach jego wyłącznego uprawnienia do stwierdzenia ważności wyborów prezydenckich. Powstaje również pytanie, na jakiej podstawie sąd administracyjny wyrokuje, że powszechne wybory korespondencyjne nie spełniają warunków równości, tajności i bezpośredniości w sytuacji, kiedy uznano, że wymogi te są spełnione, gdy korespondencyjnie głosować mogły określone grupy społeczne tj. osoby niepełnosprawne, osoby przebywające na kwarantannie i osoby po 60 roku życia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, podaje w uzasadnieniu również :  Przede wszystkim należy wyjaśnić, że jednym z fundamentów państwa prawa, jakim jest Rzeczpospolita Polska (art. 2 Konstytucji R.P.), jest moc wiążąca, stabilność i przewidywalność obowiązującego prawa. Sąd zupełnie nie zwrócił uwagi na konieczność zapewnienia stabilności władzy państwowej jako takiej i to w szczególności jej najważniejszego urzędu, jakim jest urząd Prezydenta RP. Decyzja Premiera była zaś podyktowana koniecznością realizacji postanowienia Marszałka Sejmu o przeprowadzeniu wyborów w dniu 10 maja 2020 r., a ewentualny brak działań ze strony Premiera w tym zakresie mógłby być odczytywany jako niedopełnienie obowiązków ciążących na Prezesie Rady Ministrów i niezapewnienie kontynuacji na urzędzie Prezydenta RP, niezależnie od tego, kto w wyniku wyborów urząd ten by objął. Zgodnie art. 146 ust. 4 pkt 7 Konstytucji RP:  „W zakresie i na zasadach określonych w Konstytucji i ustawach Rada Ministrów w szczególności: 7. zapewnia bezpieczeństwo wewnętrzne państwa oraz porządek publiczny”. Prezes Rady Ministrów, wydając kwestionowaną przez sąd administracyjny decyzję, wypełniał przepis rangi konstytucyjnej.

Można zauważyć, że uzasadnienie wyroku w dużej mierze powtarza argumentację znaną z przedwyborczych sporów politycznych w tamtym okresie, która ze stanem faktycznym nie miała i nie ma wiele wspólnego. Rodzi to podejrzenie o stronniczość polityczną sądu i polityczny charakter wyroku.

Akademickie Kluby Obywatelskie im. Lecha Kaczyńskiego wspierają decyzję Prezesa Rady Ministrów dostrzegając, że była ona oparta na obowiązujących przepisach rangi ustawowej i zmierzała do zapewnienia demokratycznych wyborów, bezpieczeństwa wewnętrznego kraju i stabilności władzy państwowej na najwyższym urzędzie Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej.

Wyrażamy nadzieję, że sąd wyższej instancji zmieni wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W imieniu Zarządów Akademickich Klubów Obywatelskich im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego:

prof. dr hab. Stanisław Mikołajczak – Przewodniczący AKO Poznań
prof. dr  hab. Bogusław Dopart – Przewodniczący AKO Kraków
prof. dr hab. inż. Artur Świergiel – Przewodniczący AKO Warszawa
prof. dr hab. Michał Seweryński – Przewodniczący AKO Łódź
prof. dr hab. inż. Bolesław Pochopień – Przewodniczący AKO Katowice
prof. dr hab. inż. Andrzej Stepnowski – Przewodniczący AKO Gdańsk
prof. dr hab. Waldemar Paruch – Przewodniczący AKO Lublin
prof. dr hab. Małgorzata Suświłło – Przewodnicząca AKO Olsztyn
dr hab. Jacek Piszczek – Przewodniczący AKO Toruń
prof. dr hab. Mariusz Orion-Jędrysek – Przewodniczący AKO Wrocław

Poznań, Warszawa,Kraków, Łódź, Gdańsk, Katowice, Lublin, Olsztyn, Toruń, Wrocław, 6.10.2020

 

sobota, 25 lipca 2020

prof.Piotr Witakowski - List otwarty

Szanowni Państwo,

zbliża się termin opublikowania pełnego raportu o przyczynach katastrofy samolotu Tu-154M w Smoleńsku w dniu 10 kwietnia 2010r.
W katastrofie tej zginęła elita Narodu Polskiego, w tym dwóch polskich prezydentów, wszyscy naczelni dowódcy wszystkich rodzajów wojsk polskich, posłowie reprezentujący wszystkie opcje polityczne,przedstawiciele Rodzin Smoleńskich...

Wszyscy oni lecieli aby złożyć hołd pomordowanym w Katyniu w 1941 roku. Pomimo tego, że minęło już od tego czasu ponad 10 lat spór o przyczyny katastrofy nie ulega stępieniu. Ciągle słychać wyrazy lekceważenia i potępienia tych, którzy kwestionują oficjalną wersję przyczyn katastrofy wzorowaną na reporcie rosyjskich służb - MAK.

Wyjątkową inicjatywą mającą na celu wyjaśnienie prawdziwych przyczyn katastrofy było powołanie niezależnej Konferencji Smoleńskiej w latach 2012 - 2015. O kulisach organizacji tej Konferencji i próbach jej udaremnienia pisze w Liście Otwartym skierowanym do Profesorów Tadeusza Słomki - ówczesnego rektora AGH i Jana Szmidta - ówczesnego rektora PW organizator Konferencji Smoleńskiej Profesor Piotr Witakowski.

Prawdziwe jest powiedzenie, że z oddali lepiej widać.

Jest prośba o możliwie szerokie rozpowszechnienie tego Listu  oraz linku do wywiadu z min.A. Macierewiczem:
https://vod.gazetapolska.pl/23136-mamy-rekonstrukcje-wybuchu-antoni-macierewicz..

Andrzej Ossowski

AKO Kraków
=============================


poniedziałek, 4 maja 2020

Apel o nadzór Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego nad wznowionym postępowaniem dyscyplinarnym wobec Prof. Aleksandra Nalaskowskiego


Dominująca w ostatnich latach tendencja ujmowania wolności  słowa i poglądów przybiera na uczelniach w Polsce karykaturalną formę. Przykładowo wszelkie krytyczne wypowiedzi  - niektóre w zbyt ostrej formie i frazeologii, z czym się nie zgadzamy – dotyczące krytyki ideologii promujących odmienne orientacje seksualne, skutkują nagonką na osoby wypowiadające się w tym duchu, nierzadko wykraczającą poza mury uczelni i mającą charakter ostracyzmu społecznego. Sprawy: Prof. Aleksandra Nalaskowskiego, Prof. Ewy Budzyńskiej jednoznacznie tego dowodzą. Osobom mającym odmienne poglądy niż ideologia LGBTQ+ i wyrażającym je publicznie, nigdy podczas zajęć ze studentami, grozi się komisjami dyscyplinarnymi i innymi konsekwencjami. Nierzadko komisje te złożone są z wybranych przez Rektorów uczelni wyższych członków, którzy nie gwarantują obiektywnego podejścia.
Zwolennicy ideologii LGBTQ+, często także członkowie tychże komisji dyscyplinarnych, nieusatysfakcjonowani decyzjami Rzeczników Dyscyplinarnych uczelni wyższych, podejmują działania na różnych forach, które mają doprowadzić  do uznania, wbrew faktom, winy osób, krytykujących wspomniane ideologie. Czynią to tak długo, dopóki tak się nie stanie. Przykładem jest sprawa Prof. Aleksandra Nalaskowskiego z UMK w Toruniu.
Niezadowolone z decyzji Rzecznika Dyscyplinarnego dla Nauczycieli Akademickich UMK w Toruniu, który umorzył postępowanie dyscyplinarne Prof. Aleksandra Nalaskowskiego,  Stowarzyszenie na Rzecz Lesbijek, Gejów, Osób Biseksualnych, Osób Transpłciowych oraz Osób Queer „Pracownia Różnorodności” doprowadziło do uchylenia decyzji Rzecznika Dyscyplinarnego UMK w Toruniu przez Komisję Dyscyplinarną dla Nauczycieli Akademickich tejże uczelni. Sprawę dalej ma prowadzić „inny Rzecznik Dyscyplinarny dla Nauczycieli Akademickich”. Pojawia się więc pytanie, czy taki, który doprowadzi do uznania winnym prof. Nalaskowskiego, czego oczekuje m. in. wspomniane wyżej stowarzyszenie? I jak długo swoje żądania będą stawiać te środowiska, gdy ten „inny Rzecznik Dyscyplinarny” ponownie umorzy postępowanie wobec Prof. Nalaskowskiego??
W związku z tym rodzi się uzasadnione podejrzenie, że w trakcie postępowania dyscyplinarnego może dojść do złamania zasad praworządności i uczciwości. Dlatego wybitni polscy naukowcy – profesorowie historii: Andrzej Nowak, Wojciech Polak, Jan Draus i redaktor Bronisław Wildstein zwrócili się do Ministra Nauki i Szkolnictwa, by w ramach posiadanych uprawnień objął nadzorem toczące się postępowanie wobec Prof. Nalaskowskiego. Mając na uwadze wspomniane wyżej uwarunkowania przyłączamy się do apelu profesorów: Nowaka, Polaka, Drausa i redaktora Wildsteina.
Mgr Jan Fróg - przewodniczący KU NSZZ „Solidarność” UP Kraków
Mgr Ewa Żołnierek - – wiceprzewodnicząca KU NSZZ „Solidarność” UP Kraków
Dr hab. Józef Brynkus – wiceprzewodniczący KU NSZZ „Solidarność” UP Kraków

sobota, 2 maja 2020

Szanowni Państwo Profesorowie,

Drodzy Przyjaciele!


Majowa Jutrzenka zapaliła się nad Rzecząpospolitą w roku 1791. Zgasła pod Maciejowicami i Radoszycami jesienią roku 1794.

Naszym najwyższym życzeniem dziś, w kolejną rocznicę Konstytucji 3 maja, jest to, aby utrata niepodległości Ojczyzny nigdy już nie stała się udziałem polskich patriotów.

Kraków, 3 maja 2020 r.

poniedziałek, 27 kwietnia 2020

OŚWIADCZENIE Akademickich Klubów Obywatelskich im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Polsce w sprawie wyborów prezydenckich


                                                                                                                     
Poznań...Olsztyn, 27. 04. 2020 r.

OŚWIADCZENIE  
Akademickich Klubów Obywatelskich im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego  w Poznaniu, Krakowie, Warszawie, Łodzi, Gdańsku, Katowicach, Lublinie, Toruniu i Olsztynie  w sprawie wyborów prezydenckich


                        Wraz ze zbliżaniem się ustalonej daty wyborów prezydenckich nasila się  polityczna polemika i medialna gorączka wokół ich terminu wyznaczonego zgodnie z art. 128 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Powołując się na sytuację związaną z epidemią COVID-19, niektóre środowiska polityczne gwałtownie sprzeciwiają się przeprowadzeniu wyborów w konstytucyjnym terminie (między 28 kwietnia a 23 maja) podnosząc czy to zagrożenie zdrowia wyborców, czy to przewidywane trudności organizacyjne i formalne związane z głosowaniem korespondencyjnym.

            Wskazywane przez przeciwników elekcji prezydenckiej alternatywne koncepcje okazują się jednak niemożliwe do przyjęcia. Próby zmiany konstytucyjnych regulacji sprawowania Najwyższego Urzędu przez wydłużenie kadencji nie znalazły parlamentarnego porozumienia. Głęboki niepokój budzi też zamysł wprowadzenia stanu klęski żywiołowej. Taka nadzwyczajna regulacja miałaby być zastosowana instrumentalnie wyłącznie w celu przesunięcia terminu wyborów. Tymczasem do walki z epidemią wystarczają skuteczne i ogólnie akceptowane środki wprowadzone przez Rząd RP na podstawie przepisów Ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (przyjętej w 2008 r. na wniosek rządzącej koalicji PO-PSL). Wykorzystanie stanu klęski żywiołowej mogłoby przesunąć wybory najwyżej o parę miesięcy, a nie ma żadnej pewności, że sytuacja epidemiologiczna ulegnie w tym czasie wyraźnej poprawie.  

            Prezydent RP jest konstytucyjnym gwarantem ciągłości władzy państwowej. Stoi na straży suwerenności i bezpieczeństwa Państwa. Odkładanie elekcji Głowy Państwa na nieprzewidywalną przyszłość byłoby karygodnym brakiem roztropności i dalekowzroczności. Obecna epidemia ma skalę globalną i wiadomo już, że pozostawi nam do przezwyciężenia głęboki kryzys społeczny i ekonomiczny. Niewątpliwie przewartościuje ona  ład światowy: może doprowadzić do przywrócenia ładu moralnego w funkcjonowaniu społeczności, lecz niesie też zagrożenia  wobec wartości, które są najcenniejsze dla każdej wspólnoty obywatelskiej — w tym suwerenności, nie tylko politycznej. Co dzień napływają sygnały przypominające, że o te wartości musimy wciąż zabiegać i walczyć. Jako Polacy nie powinniśmy dziś narażać Państwa na funkcjonowanie w trybie nadzwyczajnym, na rozwiązania instrumentalne i tymczasowe. Powinniśmy z największą odpowiedzialnością łączyć się wokół tego, co najważniejsze i niezbywalne. Bowiem, jak głosi art. 1 Ustawy Zasadniczej: „Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli”.

Z dezaprobatą obserwujemy, że w tak trudnej sytuacji obywateli i Państwa do konstruktywnej postawy niezdolna jest opozycja, która nie potrafi zawiesić walki politycznej i kontynuuje jednoznacznie szkodliwe  działania destrukcyjne.

Z uznaniem oceniamy natomiast starania polskiego rządu związane ze zwalczaniem epidemii koronawirusa zarówno w wymiarze ochrony życia i zdrowia obywateli, jak i w zakresie wspierania i osłaniania polskiej gospodarki, w tym zwłaszcza utrzymania miejsc pracy i przetrwania polskich firm.


W imieniu Zarządów Klubów:

prof. dr hab. Stanisław Mikołajczak – Przewodniczący AKO Poznań
prof. dr  hab. Bogusław Dopart – Przewodniczący AKO Kraków
prof. dr hab. inż. Artur Świergiel – Przewodniczący AKO Warszawa
prof. dr hab. Michał Seweryński – Przewodniczący AKO Łódź
prof. dr hab. inż.  Bolesław Pochopień – Przewodniczący AKO Katowice
prof. dr hab. inż. Andrzej Stepnowski – Przewodniczący AKO Gdańsk
prof. dr hab. Waldemar Paruch – Przewodniczący AKO Lublin
prof. dr hab. Małgorzata Suświłło – Przewodnicząca AKO Olsztyn
dr hab. Jacek Piszczek – Przewodniczący AKO Toruń


Jeśli ktoś z Państwa zechce złożyć swój podpis poparcia pod Oświadczeniem, to może to zrobić na stronie internetowej AKO Poznań klikając link:

http://ako.poznan.pl/10041/#more-10041